Ο Κρίστοφερ Νόλαν είναι μία ενδιαφέρουσα περίπτωση σκηνοθέτη. Oppenheimer, Μπάτμαν, Interstellar, ταινίες που έχουν σημειώσει τεράστια επιτυχία στις κινηματογραφικές αίθουσες. Ωστόσο, η «Οδύσσεια» του δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες… Και αυτό, γιατί ο μοναδικός λόγος που έγινε ευρέως γνωστή είναι το χρώμα της Ωραίας Ελένης.
Ο Νόλαν δεν έπρεπε ποτέ να καταπιαστεί με τον Όμηρο. Διότι παραχαράσσει την ιστορική αλήθεια και την τεράστια συμβολική μορφή του Ομηρικού Έπους, προκειμένου να εξυπηρετήσει την υστερία της woke παράνοιας. Ο Νόλαν στην ταινία του προσπαθεί να «μαυρίσει» ιστορικά πρόσωπα για να εξυπηρετήσει τους ιδιοτελής πολιτικούς σκοπούς της woke ηθικολογικής ανοησίας. Άραγε, γιατί μόνο η ελληνική και η ευρωπαϊκή παράδοση θεωρούνται πάντα «ευμετάβλητες» και δεκτικές σε συγκεκριμένες αλλαγές για τις ανάγκες του box office, ενώ οι άλλες όχι; Άραγε, γιατί μόνο η ελληνική και η ευρωπαϊκή παράδοση πρέπει να παραδίνονται στις ορέξεις του woke κανιβαλισμού όταν πρόκειται να προβληθεί στη μεγάλη οθόνη;
«Ἑλένη λευκώλενος» όπως την είπε ο Όμηρος. Στα νέα ελληνικά: η Ελένη με τα λευκά χέρια. Όχι με το μαύρο δέρμα. Η Ωραία Ελένη του Ομήρου αποτελεί ένα αρχέτυπο. Ένα αρχέτυπο για το οποίο μπορεί να μην έχουμε λάβει ποτέ πληροφορίες για την πραγματική του μορφή (σημαντική η ομιλία του καθηγητή Λιαντίνη για το θέμα), αλλά σίγουρα αποτελούσε και αποτελεί ένα διαχρονικό αρχέτυπο της ελληνικής και ευρωπαϊκής παράδοσης και κληρονομιάς. Όχι της αφρικανικής.
Τα έπη του Ομήρου, η Ιλιάδα και η Οδύσσεια, αποτελούν ιδρυτικούς μύθους του ελληνικού και του ευρωπαϊκού πολιτισμού, αποτελούν ρίζες και θεμέλια. Όχι το εναλλάξιμο εμπορικό προϊόν του αμερικανικού σινεμά και της αφροαμερικανικής κουλτούρας που θα κομματιαστεί για χάρη κάποιου φαντασιακού αντιρατσισμού και της woke κουλτούρας. Απλά, η ελληνική και η ευρωπαϊκή παράδοση μετατρέπονται σε ολοένα και πιο προσιτά «εργαστήρια», διότι δυστυχώς, κατέχονται από μία ελευθερία έκφρασης που σπάνια παρέχεται όταν συζητάμε για τις παραδόσεις άλλων λαών.
Ωστόσο, τα αισθητικά αντανακλαστικά του κοινού δεν έχουν χαθεί ακόμη τελείως. Ο κόσμος δείχνει να αποδοκιμάζει τα woke πειράματα του Νόλαν με τα dislikes να υπερτερούν στο trailer της ταινίας που ανέβηκε στο Youtube, κάτι που προμηνύει την παταγώδη αποτυχία της woke, παρδαλής ανοησίας του. Τα λόγια του Γάλλου εθνικιστή και πανευρωπαϊστή, Dominique Venner, περιγράφουν καλύτερα από κάθε άλλον το μέγεθος του Ομήρου και την σημασία του για την ελληνική και την ευρωπαϊκή ψυχή συντρίβοντας τις εμπορικές μυθοπλασίες του woke σινεμά:
«Το ιερό μου βιβλίο είναι η Ιλιάδα — το θεμελιώδες ποίημα της δυτικής ψυχής — το οποίο διέσχισε τη θάλασσα του χρόνου μυστηριωδώς και νικηφόρα»
«Με τον Όμηρο, το μέλλον ριζώνει στη μνήμη του παρελθόντος. Αυτή η μνήμη μας αφήνει μια τριάδα στην οποία μπορούμε να δέσουμε τις ψυχές μας και τη συμπεριφορά μας: τη φύση ως βάση, την αριστεία ως στόχο, την ομορφιά ως ορίζοντα»
