Η περίπτωση του 18χρονου φοιτητή Henry Nowak όχι μόνο σοκάρει, αλλά μας δείχνει με τον πιο ωμό και αιματηρό τρόπο την αποτυχία του μοντέλου της «πολυφυλετικής κοινωνίας». Ο Henry περπατούσε στην οδό Μπέλμοντ του Σαουθάμπτον, όταν ήρθε σε λεκτική αντιπαράθεση με τον 23χρονο Ινδό Vickrum Digwa. Ο Digwa επιτέθηκε εναντίον του με μαχαίρι τύπου Kirpan που έφερε μαζί του, το οποίο αποτελεί τελετουργικό αντικείμενο της εθνοτικής ομάδας των Sikhs, προκαλώντας του θανατηφόρα τραύματα σε στήθος και πόδια. Οι γείτονες κάλεσαν την αστυνομία, αμέσως μετά το συμβάν. Όταν έφτασε, και ενώ ο Henry βρισκόταν αιμόφυρτος στο έδαφος, ο δράστης υποστήριξε ότι δέχτηκε ρατσιστική επίθεση και απέκρυψε το γεγονός ότι ήταν εκείνος που είχε μαχαιρώσει τον 18χρονο φοιτητή. Η εκδοχή αυτή επηρέασε τους αστυνομικούς, οι οποίοι πέρασαν χειροπέδες στον Henry, ενώ εκείνος βρισκόταν βαρύτατα τραυματισμένος στο έδαφος. Βίντεο από τις κάμερες των αστυνομικών κατέγραψαν τον Henry να επαναλαμβάνει ότι είχε μαχαιρωθεί και ότι δεν μπορούσε να αναπνεύσει, ενώ η κατάστασή του επιδεινωνόταν.
Το όλο σκηνικό μας θυμίζει σε πολλά το «Δεν μπορώ να αναπνεύσω» του George Floyd, από την αντίστροφη όμως, αποδεικνύοντας τα δύο μέτρα και σταθμά της σύγχρονης υποκριτικής κοινωνίας. Εδώ, το θύμα είναι ένας λευκός Ευρωπαίος, ο δράστης ένας Ινδός μετανάστης και η αστυνομία συνηγορούσα με τη δικαιολογία του «αντιρατσισμού». Ενώ βρισκόταν ακινητοποιημένος στο έδαφος με χειροπέδες, ο Henry επανέλαβε εννέα φορές προς τους αστυνομικούς ότι είχε μαχαιρωθεί και ζητούσε επειγόντως ιατρική βοήθεια. «Με έχει μαχαιρώσει», φώναζε. Η απάντηση που έλαβε ήταν: «Δεν νομίζω ότι σε έχουν μαχαιρώσει, φίλε». Λίγα λεπτά αργότερα, ο 18χρονος άφησε την τελευταία του πνοή.
Εντούτοις, παρά τη σοβαρότητα της τραγικής αυτής υπόθεσης, το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και των μέσων ενημέρωσης υπήρξε περιορισμένο. Ο Henry Nowak έχασε τη ζωή του στις 3 Δεκεμβρίου 2025. Η υπόθεση, όμως, ήρθε στο προσκήνιο τις τελευταίες ημέρες, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της δίκης, κατά την οποία ο δράστης καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, με ελάχιστο χρόνο παραμονής στη φυλακή τα 21 έτη. Εκτός από τους Ευρωπαίους Εθνικιστές κανένας άλλος δεν έχει ενδιαφερθεί πραγματικά.
Η δολοφονία του Nowak, μας υπενθυμίζει, για μια ακόμη φορά, τις συνέπειες της ανεξέλεγκτης μεταναστευτικής πολιτικής που από τη δεκαετία του 1960, τα ευρωπαϊκά κράτη εφαρμόζουν σε μεγάλη κλίμακα. Η μαζική μετανάστευση μη ευρωπαϊκών πληθυσμών, η οποία εγκρίθηκε και προωθήθηκε από τις πολιτικές ελίτ, αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του κοσμοπολίτικου εγχειρήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ήδη μέσα σε αυτό το σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, πολλές πόλεις και κωμοπόλεις σε ολόκληρη την ΕΕ έχουν αποκτήσει πληθυσμιακή πλειοψηφία μη λευκών κατοίκων και, εφόσον οι σημερινές τάσεις συνεχιστούν, μέχρι το τέλος του αιώνα, οι μη λευκοί πληθυσμοί θα αποτελούν την απόλυτη πλειοψηφία σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και στο σύνολο της ΕΕ. Όταν συντελεστεί αυτή η δημογραφική μεταβολή από πλειοψηφία σε μειονότητα, θα υπάρξει μια πρωτοφανής μεταφορά πολιτικής ισχύος από τους ευρωπαϊκούς λαούς προς μη ευρωπαϊκούς πληθυσμούς, γεγονός που θα σηματοδοτήσει το τέλος της κυριαρχίας των Ευρωπαίων στις ιστορικές τους πατρίδες.
Ακόμη και σήμερα, ενώ εξακολουθούμε να αποτελούμε την πλειοψηφία των εθνικών μας πληθυσμών, οι αυτόχθονες Ευρωπαίοι υφιστάμεθα διαδικασίες απαξίωσης, περιθωριοποίησης, αποδυνάμωσης και αντικατάστασης μέσω πολιτικών μαζικής μετανάστευσης, πολυπολιτισμικότητας και άλλων μορφών εξαναγκασμένης διαφοροποίησης, ενώ η αντίσταση σε αυτές τις εξελίξεις αντιμετωπίζεται ως ποινικά κολάσιμη ή κοινωνικά στιγματισμένη.
Για την πολιτική ελίτ, η φυλετική βία εις βάρος μας και ο κίνδυνος εξαφάνισής μας δεν έχουν σημασία. Οι ζωές μας δεν μετράνε. Η κατάσταση όμως είναι δραματική: σχεδόν κάθε μέρα φέρνει μια νέα ιστορία για ένα λευκό αγόρι ή κορίτσι που βιάζεται, μαχαιρώνεται, δολοφονείται. Αυτοί οι θάνατοι αντιπροσωπεύουν τη γενική κατάσταση της Ευρωπαϊκών κοινωνιών που καταναλώνουν την mainstream προπαγάνδα της συμπερίληψης. Εμείς ωστόσο δεν πρόκειται να ξεχάσουμε κανένα έγκλημα που προκάλεσαν τα ανοιχτά σύνορα, είτε στη πατρίδα μας, είτε σε άλλες χώρες και ούτε πρόκειται να σιωπήσουμε απέναντι στον κίνδυνο εξαφάνισης της Ευρώπης.
