Τους τελευταίους μήνες, δημοσιεύματα βρετανικών ΜΜΕ που επικαλούνται μυστικές υπηρεσίες της χώρας αναφέρουν ότι εντός του IRA αναδύεται μία νέα φράξια, η οποία προειδοποιεί για τον κίνδυνο της παράνομης μετανάστευσης και την απειλή που αυτή συνιστά για την ιρλανδική ανεξαρτησία. Η νέα αυτή τάση προέκυψε ύστερα από έναν εσωτερικό μετασχηματισμό της οργάνωσης του Ιρλανδικού Ρεπουμπλικανικού Στρατού (IRA) με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στο Μπέλφαστ, τα οποία ανέδειξαν το ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης στην Ιρλανδική νήσο και κινητοποίησαν τον ιρλανδικό λαό σε μαζικές διαδηλώσεις.
Βρετανικά μέσα ενημέρωσης ευρείας κυκλοφορίας, όπως η Daily Mail και η Mail on Sunday, αναφέρουν ότι η δραστηριότητα του IRA έχει ενταθεί τους τελευταίους μήνες. Σύμφωνα με αξιωματούχους των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών, τα μέλη της οργάνωσης δεν στρέφονται μόνο κατά στόχων του βρετανικού κράτους, αλλά σκοπεύουν να ξεκινήσουν έναν «εμφύλιο πόλεμο» για την εκδίωξη των παράτυπων μεταναστών. Συγκεκριμένα, η Mail on Sunday σημειώνει ότι έχουν διπλό σκοπό: την ιρλανδική ανεξαρτησία και το «όλοι οι μετανάστες έξω». Ωστόσο, το προοίμιο είχε καταγραφεί ήδη από τον Δεκέμβριο του 2025, όταν, τρεις μασκοφόροι από το Newry της Βόρειας Ιρλανδίας εμφανίστηκαν σε ένα βίντεο με το ακρωνύμιο «New IRA», κατηγορώντας τους Ιρλανδούς πολιτικούς ότι κατέκλυσαν την πατρίδα τους με «παράνομους μετανάστες στρατεύσιμης ηλικίας».
Μπορεί οι έρευνες της αστυνομικής υπηρεσίας της Βορείας Ιρλανδίας να κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο «New IRA» δεν αποτελεί οργανικό τμήμα του παραδοσιακού IRA, όμως το όλο συμβάν αποκάλυψε μία σημαντική μεταβολή. Ο εχθρός των Ιρλανδών εθνικιστών δεν φαίνεται να είναι πλέον το Λονδίνο και ο βρετανικός στρατός, αλλά οι ίδιοι οι Ιρλανδοί πολιτικοί και η μαζική παράτυπη μετανάστευση που απειλεί την εθνική υπόσταση των Ιρλανδών.
Εντούτοις, ο IRA δεν είναι το μόνο αυτονομιστικό κίνημα που έχει ξεκινήσει να υιοθετεί μία αντιμεταναστευτική πολιτική. Πριν από λίγες ημέρες, μέσα από βίντεο που παρουσιάστηκε στην ειδησεογραφική σελίδα Corse – Matin, σημειώθηκε η επανεμφάνιση των Κορσικανών αυτονομιστών του FLNC – Εθνικό Μέτωπο Απελευθέρωσης της Κορσικής. Σε μια, θα λέγαμε, παραστρατιωτικού τύπου εμφάνιση, μέλη της οργάνωσης παρουσιάστηκαν στο βίντεο με μάσκες, στολές παραλλαγής, σημαίες και βαρύ οπλισμό, στρεφόμενα εναντίον όσων μετακομίζουν στο νησί από την ηπειρωτική Γαλλία και κυρίως κατά των ξένων αγοραστών ακινήτων, στους οποίους καταλογίζουν την απότομη αύξηση στις τιμές των κατοικιών. Οι αυτονομιστές αναφέρθηκαν σε «αποικισμό» και διαδικασία δημογραφικής και τοπογραφικής αλλοίωσης του νησιού, αποκαλώντας όσους συμμετέχουν σε αυτόν «εισβολείς» και καλώντας τους να παραμείνουν «στη δική τους χώρα».
Δεν είναι η πρώτη φορά που το FLNC προβαίνει σε τέτοιες δηλώσεις. Το 2016, κατά την περίοδο έξαρσης της ισλαμικής τρομοκρατίας στην Ευρώπη και ειδικά στη Γαλλία, οι Κορσικανοί αυτονομιστές στράφηκαν με δηλώσεις και απειλές εναντίον των ριζοσπαστών ισλαμιστών του ISIS. Κάλεσαν σε αγώνα ενάντια στον ισλαμικό φονταμενταλισμό και αποκάλεσαν τους τζιχαντιστές «κήρυκες θανάτου», προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε επίθεση εναντίον του λαού της Κορσικής θα λάβει την ανάλογη, σε δυναμική, απάντηση. Μάλιστα, κατηγόρησαν το γαλλικό κράτος ως συνυπεύθυνο για την άνοδο του ισλαμικού φονταμενταλισμού λόγω των στρατιωτικών επεμβάσεών του εναντίον των κοσμικών, μπααθικών και νασερικών καθεστώτων που συγκρατούσαν το αιματηρό ποτάμι της ισλαμικής τρομοκρατίας.
Και εδώ είναι που προκύπτει μία σημαντική τομή στην πορεία, τους στόχους και τη δράση των αυτονομιστικών κινημάτων. Η μεταναστευτική πίεση στην Ευρώπη σηματοδοτεί ένα σημαντικό και βαθύ ρήγμα με τις συνθήκες του 20ου αιώνα. Για τον παλιό IRA, το FLNC και τα υπόλοιπα αυτονομιστικά κινήματα, το ζήτημα ήταν πρωτίστως πολιτικό και εδαφικό: εθνική ανεξαρτησία και πολιτική κυριαρχία. Σήμερα, αυτή η θέση αρχίζει να μετατοπίζεται. Η μαζική παράνομη μετανάστευση, ο δημογραφικός μετασχηματισμός και ο ανταγωνισμός μεταξύ των διαφορετικών εθνοτικών ομάδων μεταφέρουν το πεδίο της άσκησης κυριαρχίας από τις διάφορες κρατικές οντότητες στις επιμέρους κοινότητες. Επομένως, το ερώτημα πλέον επαναδιατυπώνεται: ποια κοινότητα ασκεί κυριαρχία και στο όνομα ποιας ταυτότητας; Το ζήτημα γίνεται πλέον καθαρά ταυτοτικό, οδηγώντας στον μετασχηματισμό της δράσης των αυτονομιστικών κινημάτων: το ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο ποιος κυβερνά την Ιρλανδία ή την Κορσική, αλλά ποιοι θα είναι οι Ιρλανδοί και οι Κορσικάνοι του μέλλοντος.
