Στις κάθετα οργανωμένες, οργανικές κοινωνίες του αρχαίου κόσμου, υπήρχε μία κυκλική αντίληψη του χρόνου σύμφωνα με την οποία το παρελθόν πάντα επιστρέφει. Ο Νίτσε με την θεωρία της «Αιώνιας Επιστροφής» επιβεβαιώνει τον συνεχή θάνατο και την αναγέννηση του κόσμου, σύμφωνα με έναν αμετάβλητο κοσμικό κύκλο που είναι απαραίτητος για την εξέλιξη και μένει πάντα πιστός στην εξακολούθηση της διαδικασίας.
Η θεωρία της «Αιώνιας Επιστροφής» αποδεικνύεται από τους φυσικούς ρυθμούς, την ημέρα και τη νύχτα, τις εποχές του χρόνου και την κίνηση των αστεριών, γεγονότα που συμβαίνουν ξανά και ξανά από την αρχή και το τέλος τους στο βάθος της Αιωνιότητας. Οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν δημιουργήσει το σύμβολο του «Ουροβόρου Όφι» που απεικόνιζε αυτή την διαδικασία. Ένα κουλουριασμένο φίδι σε κυκλικό σχήμα που δαγκώνει την ουρά του. Ένα κυκλικό σύμβολο που αποδεικνύει την κυκλική φύση του χρόνου, μία θεϊκή ενέργεια που καταναλώνει και αναγεννά συνεχώς, ενώνοντας την αρχή με το τέλος. Ένας μεταφυσικός συμβολισμός που ενώνει την γη των Προγόνων με την γη των Κληρονόμων, τους Νεκρούς με τους Ζώντες, τους Πατέρες με τους Γιούς, τους Ιδρυτές με όλη την γενεαλογία.
Οι μεγάλες Παραδόσεις των μεγάλων Πολιτισμών προβλέπουν το τέλος του χρόνου με την κατάρρευση του κοσμικού κύκλου, ακολουθούμενη από την Αναγέννηση των πάντων. Ένα πεπρωμένο Υπερανθρώπου ο οποίος δέχεται την Αιώνια Επιστροφή με τις θετικές και αρνητικές τις επιπτώσεις χωρίς απελπισία. Σε αυτή την κυκλική αντίληψη της Παράδοσης το να ανήκει κανείς στον τόπο του είναι θεμελιώδες διότι εκεί συνεχίζουν να ζουν η μνήμη των Προγόνων, η γλώσσα τους και το όραμα τους.
Στην κυκλική αντίληψη γεννιέται η κοινότητα του Πεπρωμένου, όπου οι πρόγονοι και οι κληρονόμοι, ενώνονται από την γενεαλογία του Αίματος. Εκεί εμφανίζεται και το αρχέτυπο του Ήρωα, του ανθρώπου που εξατομικεύει όλη την Κοινότητα, την συγκεντρώνει μέσα του, γίνεται ο Υπερασπιστής της και ο Πρόμαχος της.
Στην εποχή της διάλυσης αντίθετα η αντίληψη του χρόνου είναι γραμμική. Μία ενιαία κατεύθυνση η οποία ρέει από το παρελθόν στο μέλλον και η οποία στο διάβα της συμπαρασέρνει τα πάντα. Μία μεσσιανική, εσχατολογική και οικουμενική αντίληψη με σημιτικές ρίζες. Ένα κοσμοπολιτικό όραμα αποσύνδεσης ασυμβίβαστο με την πίστη στην καταγωγή και την Γη των Προγόνων. Μία ιεροσυλία που γεννά τον βέβηλο μύθο της προόδου.
Προοδευτισμός, μία θεωρία η οποία καυχιέται για την συνεχή βελτίωση της ανθρώπινης κατάστασης, η οποία όμως διαψεύδεται από την αυξανόμενη οικονομική δυστυχία και ψυχολογική δυσφορία που γεννά. Η πρόοδος πέρα από την αναμφισβήτητη αύξηση των ανέσεων και μία αύξηση του προσδόκιμου ζωής εις βάρος της ποιότητάς της, φέρνει το πνευματικό σκοτάδι και την υπαρξιακή απελπισία.
Η προοδευτική γραμμική θεώρηση του χρόνου αντιμετωπίζει το παρελθόν ως μία διάσταση οριστικά νεκρή και επομένως άχρηστη. Θεωρεί ότι η ακατανόητη και φευγαλέα στιγμή του παρόντος διαμορφώνει το παρελθόν ακριβώς όπως θεωρεί ότι η αντίληψη που έχει ο καθένας για τον εαυτό του διαμορφώνει την ταυτότητα του και τα συναισθήματα του.
Για τους προοδευτικούς το μέλλον σηματοδοτεί το τέλος του χρόνου, το τέλος της ιστορίας, την ρήξη με τις ρίζες και όλες τις παραδόσεις. Η ξέφρενη προσμονή του μέλλοντος δημιουργεί ένα άγχος και έναν ακατανόητο φόβο για τα μελλοντικά γεγονότα που πλήττει την σημερινή κοινωνία.
Αρνούμενος το παρελθόν ο προοδευτισμός σβήνει την Ταυτότητα και την Κοινότητα, την Παράδοση και την Ψυχή των εθνών. Ευνοεί την εθνοτική ανάμειξη, την σύγχυση ρόλων και φύλων, γλωσσών και πολιτισμών για να δημιουργήσει ένα κόσμο καταναλωτών που εξυπηρετεί την δίψα για κέρδος του μεγάλου κεφαλαίου.
Με την αλλαγή στην αντίληψη του Χρόνου, η πορεία της ιστορίας άλλαξε από τον κυκλισμό της Παράδοσης στην γραμμικότητα της άπειρης αναμονής για την τελική κρίση του μέλλοντος. Περάσαμε από το μεγαλείο της Αιώνιας Επιστροφής στον φόβο για το τέλος, από την βεβαιότητα του Άπειρου στο πεπερασμένο της προόδου, από την πνευματικότητα στον υλισμό. Η προοδευτική γραμμική αντίληψη του χρόνου και το τέλος της ιστορίας είναι ασυμβίβαστα με την δική μας κυκλική αντίληψη της Αιώνιας Επιστροφής των Ηρώων.
