Ευρώπη-Νεολαία-Επανάσταση

Οι Ευρωπαϊκοί λαοί δεν μεγαλούργησαν ευρισκόμενοι στην καθίζηση, τη νωθρότητα και την αδράνεια. Έφτασαν στο απόγειό τους μόνο όταν είχαν πλήρη επίγνωση του μεγαλείου τους και των δυνατοτήτων τους καθώς και μια απόλυτη αίσθηση του πολιτισμού τους.
Από την αρχαιοελληνική υπερηφάνεια του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που έφτασε μέχρι τα πέρατα της Ανατολής, έως τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, τις Σταυροφορίες και τις ανακαλύψεις του Κολόμβου, οι Ευρωπαίοι επιτύγχαναν τα μεγάλα έργα αναζητώντας τη θέληση για Δύναμη και την υπέρβαση των Ορίων τους. Ένα κυριαρχικό αίσθημα μιας Αιώνιας Νιότης. Ένα πνεύμα που αντιτίθεται στον σημερινό αστικό κομφορμισμό της ωφελιμιστικής και οικονομιστικής μικροπρέπειας.
Μια Ευρώπη εκ διαμέτρου αντίθετη προς την Ε.Ε. των lobby, των τραπεζών, των πολυεθνικών και του πολυφυλετισμού. Μια Ευρώπη που επιστρέφει στις πηγές της: στο ελληνικό κοσμοείδωλο της Κοινότητας, του Αίματος και του Ηρωισμού. Απέναντι λοιπόν, στην πραγματικότητα που απειλεί τους Ευρωπαϊκούς λαούς με εξαφάνιση, ορθώνουμε το ανάστημα μας φωνάζοντας “ΕΥΡΩΠΗ-ΝΕΟΛΑΙΑ-ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ” και δεν ξεχνάμε την θέση της Ελλάδος στην νέα ευρωπαϊκή ενότητα.

Σχετικά άρθρα

Σχετικά με τον “εορτασμό” του Πολυτεχνείου

Ο θεμελιώδης μύθος της μεταπολίτευσης ακούει στο όνομα Πολυτεχνείο. Μια εξέγερση αμφιβόλου κοινωνικής και πολιτικής στόχευσης που κινήθηκε καθαρά στο πνεύμα του Γαλλικού Μαΐου του ΄68. Στόχος των λιγοστών στην πραγματικότητα αριστερών και λοιπών κομμουνιστών, δεν ήταν η ανατροπή του καθεστώτος, το οποίο ειρήσθω εν παρόδω είχε παραδώσει την εξουσία στον Σπύρο Μαρκεζίνη. Η βαθύτερη […]

Εθνικοκοινωνισμός: η επιστροφή του «εμείς» σε μια εποχή του «εγώ» (ιδεολογική ανασκόπηση #5)

Όταν η ατομικότητα κουράζει, η κοινότητα ξαναγίνεται ελπίδα! «Ξέρεις τι ζηλεύω στους παλιούς; Όχι τις εποχές τους, αλλά το ότι ήξεραν ποιοι είναι. Σήμερα όλοι νιώθουμε μόνοι, όλοι νιώθουμε ξένοι…» Η φράση αυτή ειπώθηκε σε μια απλή κουβέντα με έναν φίλο, κάπου στα 25 του. Μα την κουβαλάω μέσα μου σαν διαπίστωση γενιάς. Ζούμε σε […]