Το πρόσωπο της αριστεράς

Τα χυδαία και κατάπτυστα σχόλια του… “κωμικού” Πάρι Ρούπου για την εθνική μας σημαία σε πρόσφατη παράστασή του, προκάλεσαν δικαιολογημένα οργή, η οποία οδήγησε στη λήξη συνεργασίας του με την εταιρεία Pizza Fan. Το περιστατικό αυτό έρχεται να προστεθεί στα πολλά άλλα που αποκαλύπτουν για ακόμα μια φορά το πραγματικό πρόσωπο της αριστεράς. Η αριστερά, επιδεικνύει ένα διαρκές μίσος για τα εθνικά μας σύμβολα που φανερώνει τον βαθιά αντιλαϊκό της χαρακτήρα, καθώς αντιτίθεται στις παραδόσεις, στους συμβολισμούς και στο εθνικό αίσθημα του λαού μας.

Πέρα από τα όσα ελεεινά ακούστηκαν για τη σημαία, ο Ρούπος πρόβαλε μπροστά στο κοινό τη βάναυση δολοφονία του Τσάρλι Κερκ αλλά και το έγκλημα της σφαγής του Μελιγαλά, υπενθυμίζοντάς μας το πόσο απάνθρωπη, κτηνώδης και σιχαμένη είναι η αριστερά που πανηγυρίζει μπροστά σε ανθρώπινες δολοφονίες, εύχεται θανάτους, επικροτεί σφαγές και βανδαλίζει μνημεία. Φυσικά, πάντα με το αζημίωτο, καθώς απολαμβάνει την πλήρη ανοχή του κράτους. Οι αριστεροί παριστάνουν τους πολέμιους του κεφαλαίου, μέχρι να συνεργαστούν μαζί του για το παραδάκι ή μέχρι αυτό να υιοθετήσει, για αγοραίους λόγους, τις γελοιότητές τους, όπως συμβαίνει με δεκάδες μεγαλοεταιρείες που υποστηρίζουν τη woke ατζέντα και τροφοδοτούν τη νοοτροπία της “συμπερίληψης”.

Η κοινότητά μας δηλώνει την αντίθεσή της σε αυτό το “star system” της αριστεράς, γιατί, απλούστατα, για αυτά τα σύμβολα που προσπαθεί να διακωμωδήσει, κάποτε κάποιοι  θυσίασαν τη ζωή τους για να εκφράζεται σήμερα ελεύθερα ο Πάρις Ρούπος. Φυσικά, αν αντί για την Ελληνική σημαία υπήρχε η Οθωμανική, τότε θα μιλάγαμε για έναν άλλον Πάρι Ρούπο, έναν σκληρό θιασώτη του οθωμανισμού.

Σχετικά άρθρα

Σχετικά με την Εθνικιστική συγκέντρωση της 1ης Νοεμβρίου και τις παράλληλες “αντισυγκεντρώσεις” μίσους από αριστεριστές

Εκατοντάδες Έλληνες εθνικιστές παρευρέθηκαν στο Νέο Ηράκλειο την 1η Νοεμβρίου, για να τιμήσουν τη μνήμη των δολοφονημένων εθνικιστών Γεώργιο Φουντούλη και Μανώλη Καπελώνη. Η συγκέντρωση τελέστηκε με σκοπό να αποδοθεί φόρος τιμής στους συναγωνιστές μας, οι οποίοι έπεσαν νεκροί από τις σφαίρες της αριστερής παρακρατικής βίας, σπάζοντας έτσι τη σιωπή και τη λήθη που έχει […]

Η Παράδοση ως πολιτική έκφραση

Όταν εκφέρεται η λέξη παράδοση, τότε συνειρμικά στο μυαλό μας, αποτυπώνεται μια φολκλορικού τύπου έκφραση με επίκεντρο το παρελθόν (κατασκευασμένο ή μη). Στην πραγματικότητα, όμως, η έννοια της παράδοσης (traditionalism) δεν είναι τίποτε άλλο παρά η μακραίωνη πάλη για τη διατήρηση της πίστης σε έννοιες που η νεωτερική προδιάθεση απορρίπτει. Η παράδοση αντλεί τη δυναμική […]