Τα τελευταία χρόνια, η ελληνική κοινωνία βιώνει έναν ακήρυχτο κοινωνικό πόλεμο που την οδηγεί στην εξαθλίωση. Μια πορεία που ξεκίνησε το 2010 με την επιβολή των Μνημονίων αφήνοντας πίσω αυτοκτονίες, απώλειες, εκτεταμένη φτώχεια και απόγνωση. Ο ελληνικός λαός ταπεινώθηκε ώστε να διασωθούν τα ξένα τραπεζικά ιδρύματα μαζί με τους εγχώριους συνενόχους τους, ενώ όλα τα βάρη μετακυλίστηκαν σε αυτόν, αφήνοντας τους πραγματικούς καταχραστές και την ντόπια πλουτοκρατία ατιμώρητους. Αυτός ο κοινωνικός πόλεμος που έχει στόχο τη φτωχοποίηση των Ελλήνων, συνεχίζεται αμείωτος λαμβάνοντας σήμερα τη μορφή της ανεξέλεγκτης ακρίβειας.
Η Ελλάδα καταγράφει πλέον τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, 32% κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, μοιραζόμενη την τελευταία ή την προτελευταία θέση μαζί με τη Βουλγαρία. Με τα διαθέσιμα εισοδήματα καθηλωμένα, κάθε αύξηση τιμών, ακόμη και ανεπαίσθητη για άλλες ευρωπαϊκές χώρες, εκτοξεύει την πίεση που υφίστανται τα νοικοκυριά και οι πολίτες. Οι εικονικές αυξήσεις των μισθών που αναγγέλλονται τελευταία δεν έχουν πραγματικό αντίκρισμα όταν τα ενοίκια βρίσκονται στα ύψη, τα καρτέλ τροφίμων κερδοσκοπούν συνεχώς σε βασικά είδη και οι τιμές σε ρεύμα και καύσιμα αγγίζουν αστρονομικά επίπεδα. Η «ελευθερία της οικονομίας» είναι απλά μία μάσκα για τον πλουτισμό μίας κάστας κεφαλαιοκρατών εις βάρος του υπόλοιπου ελληνικού λαού. Δεν υπάρχει ελεύθερη οικονομία, αλλά ένας ασύδοτος καπιταλισμός που τσακίζει την ελληνική κοινωνία.
Αναμφισβήτητα, στον κλάδο των τροφίμων λειτουργεί ένα καλά στημένο και οργανωμένο καρτέλ το οποίο έχει προέλθει από σύμπραξη μεγάλων αλυσίδων, προμηθευτών και βιομηχανιών που αποκομίζει υπερκέρδη πίσω από το πρόσχημα του πληθωρισμού. Δεν είναι καθόλου τυχαίος ο συντονισμός στις αυξομειώσεις των τιμών στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Η ίδια εικόνα παρατηρείται και στον τομέα της ενέργειας με τους ιδιώτες παρόχους να εκμεταλλεύονται την καπιταλιστική αθλιότητα του «Χρηματιστηρίου Ενέργειας» αντλώντας υπερκέρδη από τις αλόγιστες υπερκοστολογήσεις των λογαριασμών ρεύματος. Στον δε κλάδο των καυσίμων, συμβαίνει και πάλι το ίδιο, με τους καταναλωτές να βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα διαρκές μπαράζ ανατιμήσεων στις αντλίες, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο στα περιθώρια κέρδους των διυλιστηρίων και των εταιρειών πετρελαίου, αναδεικνύοντας την ανεπάρκεια των ελεγκτικών μηχανισμών.
Με λίγα λόγια, κάποιοι πλουτίζουν, ενώ ταυτόχρονα κάποιων άλλων η τσέπη αδειάζει. Για ακόμη μια φορά, όλα τα βάρη μετακυλίονται στην ελληνική κοινωνία, ενώ η πλουτοκρατία μένει στο απυροβόλητο. Μια κλίκα ισχυρών συμφερόντων που ιδιοποιείται τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης κερδοσκοπεί ασύστολα, ενώ ο ελληνικός λαός φτωχοποιείται και εξαθλιώνεται.
Απέναντι σε αυτή την κοινωνική λαίλαπα, απαιτείται ένα ισχυρό Εθνικό Κράτος το οποίο θα βάλει τέλος στην ασυδοσία του ανεξέλεγκτου καπιταλισμού και θα εγκαθιδρύσει μία Κοινωνική και Ελεγχόμενη Οικονομία, η οποία θα μεριμνά για τις πραγματικές ανάγκες των Ελλήνων και όχι για τα υπερκέρδη της της παρασιτικής πλουτοκρατίας. Απαιτείται ένα Εθνικό, Κοινωνικό και Λαϊκό Κράτος το οποίο θα εποπτεύει τις οικονομικές δραστηριότητες, θα παρεμβαίνει όπου χρειάζεται και θα εθνικοποιήσει βασικούς κλάδους κοινωνικών αγαθών που σήμερα λειτουργούν με γνώμονα το κέρδος των καπιταλιστών και όχι την κάλυψη των λαϊκών αναγκών. Για αυτό το Κράτος θα αγωνιστούν οι Εθνικιστές!
