Πενήντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη βίαιη Τουρκική εισβολή στην Κύπρο, μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της σύγχρονης Ιστορίας του Ελληνισμού. Η αιματηρή εισβολή των βαρβάρων ξεκίνησε στις 20 Ιουλίου του 1974 στη Βόρεια Κύπρο με την κωδική ονομασία «Αττίλας Ι» και πυροδότησε όργιο παρασκηνιακών διαπραγματεύσεων και μεθοδεύσεων. Καθοριστικός στην εξέλιξη της τραγωδίας υπήρξε ο ρόλος του Χένρι Κίσινγκερ, του πανίσχυρου διπλωμάτη και προασπιστή της παγκοσμιοποίησης που θεωρούσε ταυτόσημη με την κυριαρχία των ΗΠΑ. Ως Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο Χ. Κίσινγκερ ενθάρρυνε παρασκηνιακώς την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο μας καθώς, σύμφωνα με τις θέσεις του, μια μακρά ελεγχόμενη κρίση στην περιοχή θα βοηθούσε τις ΗΠΑ να διατηρήσουν τον γεωστρατηγικό έλεγχο.
Η κορύφωση της Κυπριακής τραγωδίας πραγματοποιήθηκε τρεις περίπου εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης της τουρκικής εισβολής (20-22 Ιουλίου 1974). Στις 14-16 Αυγούστου τέθηκε σε εφαρμογή το σχέδιο «Αττίλας ΙΙ» με την Τουρκία να καταλαμβάνει
περίπου το 36% των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτή η σειρά προδοτικών γεγονότων και ανοχής οδήγησαν λίγα χρόνια μετά, το 1983, στην εγκληματική ανακήρυξη του ψευδοκράτους της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» από τον Ραούφ Ντενκτάς.
Ενός μορφώματος που, αν και μόνο το κράτος της Τουρκίας έχει αναγνωρίσει, το ανέχονται όλες οι υπόλοιπες χώρες.
Μία συγκλονιστική πτυχή της Κυπριακής τραγωδίας αποτελεί το δράμα των αγνοουμένων. 50 χρόνια μιας σιωπηρής εγκληματικής ανοχής με 1619 ψυχές, σύμφωνα με τους επίσημους αριθμούς, να καρτερούν δικαίωση. Οι χώρες όμως του Συμβουλίου της Ευρώπης συνεχίζουν να τις αγνοούν και να γυρίζουν την πλάτη στις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου
Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ενώ διεθνείς οργανισμοί συνεχίζουν να παραμένουν άπραγοι. Η Τουρκία, έχοντας παραβιάσει τους κανόνες του διεθνούς δικαίου χωρίς να υποστεί επιπτώσεις με την ανοχή της διεθνούς κοινότητας, συνεχίζει ανενόχλητη τα ανομήματά της και πλέον
ονειρεύεται «Γαλάζιες Πατρίδες» έχοντας ξεκάθαρα επεκτατικές βλέψεις σε Ανατολική Μεσόγειο και σε Αιγαίο.
50 χρόνια προδοσίας και μας βρίσκει για μια ακόμα φορά θεατές να παρακολουθούμε αδρανείς ενώ η γη μας έχει καταπατηθεί και το αίμα μας και ο πολιτισμός μας υποφέρει από τον ολοκληρωτικό ξεριζωμό του Ελληνικού στοιχείου από τα κατεχόμενα. Και οι φιλελεύθεροι και αριστεροί πολιτικοί της Ευρώπης, ακολουθώντας πιστά την ατζέντα της παγκοσμιοποίησης με μια γενική προκατάληψη που κληρονομήθηκε από την ουτοπία της ισότητας και του ανθρωπισμού, προσπαθούν να μας πείσουν για μια ανύπαρκτη Ελληνοτουρκική φιλία.
50 χρόνια μετά, δεν πρόκειται να ξεχάσουμε την παράνομη εισβολή των βαρβάρων, τις σφαγές και τους βιασμούς του άμαχου πληθυσμού και όλα τα γεγονότα που οδήγησαν στη δημιουργία του σημερινού ψευδοκράτους που στο πέρασμα του χρόνου προσπαθούν κάποιοι να διαστρεβλώσουν από τη νέα γενιά. Δεν μπορούμε να μείνουμε απλοί θεατές στην τουρκοποίηση της Κύπρου που οι σημερινοί πολιτικοί της την άφησαν αθωράκιστη στον εχθρό.
«Η γη είναι για έναν λαό, ό,τι είναι ο αέρας για τους πνεύμονές μας. Εάν εξαφανιστεί/καταπατηθεί, η πολιτιστική και βιολογική ζωή του έθνους απειλείται άμεσα με ασφυξία. Για αυτό, η μόνη λύση είναι ο Εθνικισμός. Γιατί για έναν εθνικιστή δεν υπάρχει τίποτα να χάσει, αλλά τα πάντα να κερδίσει».
ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ, ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ
ΚΥΠΡΟΣ, ΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ
