Το 1921, σε μια μικρή επαρχιακή πόλη της Αιγιαλείας του νομού Αχαΐας, ήρθε στη ζωή ένας από τους πιο θαρραλέους αξιωματικούς στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδος, ο Νικόλαος Ντερτιλής. Για εμάς, ο Νικόλαος Ντερτιλής συνιστά πρότυπο πραγματικού Έλληνα στρατιώτη, καθώς και αξιωματικού που γνωρίζει πώς να τιμά τη στολή του. Γιός του επίσης αξιωματικού Βασιλείου Ντερτιλή, ο οποίος στάθηκε στο πλευρό του Ναπολέοντα Ζέρβα κατά τα γεγονότα του αποτυχημένου πραξικοπήματος του Πάγκαλου το 1925 και υπήρξε ένας από τους δημιουργούς του ένοπλου σώματος των Ταγμάτων Ασφαλείας, δεν άργησε να ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του. Το 1946, με το ξέσπασμα του Εμφυλίου Πολέμου, έσπευσε ως εθελοντής στις τάξεις της Εθνοφυλακής για να πολεμήσει τους πραγματικούς εσωτερικούς και μη εχθρούς του Ελληνικού Έθνους.
Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου, έλαβε τον πρώτο του βαθμό ως αξιωματικός, αφού αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Αυτό ήταν και το πρώτο βήμα στην πολυτάραχη ζωή του. Μετά το τέλος του Εμφυλίου και την ήττα των συμμοριτών κομμουνιστών, η Ελλάδα μπήκε σε ένα κλίμα ανασυγκρότησης, με τον Ντερτιλή να υπηρετεί στον Ελληνικό στρατό ως εκπαιδευτής της σχολής Ευελπίδων. Αυτό διήρκεσε έως το 1950, τη χρονιά που ξεκίνησε ο πόλεμος της Κορέας. Ένας πόλεμος, στον οποίο ο Ντερτιλής δήλωσε εθελοντής, ώστε για ακόμη μία φορά να σταθεί απέναντι στους μπολσεβίκους εχθρούς του πολιτισμού, αυτή τη φορά πάνω σε ξένη Γη.
Στην Κορέα, διακρίθηκε και παρασημοφορήθηκε από τον Αμερικανικό στρατό για το θάρρος και την τόλμη του. Μόνο όσοι γνωρίζουν έστω και ελάχιστα τις συνθήκες υπό τις οποίες οι Έλληνες εθελοντές πολεμούσαν στο συγκεκριμένο μέτωπο, μπορούν με βεβαιότητα να εκτιμήσουν το πραγματικό μέγεθος του χαρακτήρα του συγκεκριμένου ανδρός. Θα περίμενε κανείς, φυσικά, πως μετά από τόσα χρόνια πολέμου, ο ίδιος θα επιθυμούσε να ακολουθήσει μια ήρεμη καριέρα ως ένας ακόμα στρατιωτικός. Όμως, η ιστορία είχε άλλα σχέδια. Μόλις μία δεκαετία μετά τον πόλεμο της Κορέας, στην πολιορκημένη Γη της Κύπρου, άρχισαν να εκδηλώνονται σοβαρές αναταραχές.
Το 1964, ταξιδεύοντας παράνομα από την Άπω Ανατολή και φέροντας πλαστά έγγραφα, πέρασε στην Κύπρο, ώστε να σταθεί στο πλευρό του μεγάλο αγωνιστή και επαναστάτη Γεώργιου Γρίβα Διγενή. Με τον βαθμό του Ταγματάρχη πλέον, έθεσε τον εαυτό του υπό τις διαταγές του ηγέτη της ΕΟΚΑ, πραγματοποιώντας ανηλεείς στρατιωτικές επιχειρήσεις. Κατακρίθηκε για την «σκληρότητά» του από ανθρώπους, που όμως, ξέχασαν γρήγορα τα ιστορικά εγκλήματα των Τούρκων κατά της Ελλάδος.
Δύο χρόνια αργότερα, με την επιστροφή του στην πρωτεύουσα και με τα όσα είχε αντικρίσει στην Κύπρο, ο Ντερτιλής γνώριζε ότι κάτι έπρεπε να αλλάξει. Μπορεί ο ίδιος να μην υπήρξε ποτέ πνευματικός ή ιδεολογικός ειδήμων και ούτε να επιδίωκε εξουσία για τον εαυτό του, αλλά τα πιστεύω του ήταν θεμελιωμένα πάνω σε γερές βάσεις και η αντίθεση του απέναντι στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, πιο έντονη από ποτέ. Όταν λοιπόν ο ταξίαρχος Γεώργιος Παπαδόπουλος οργάνωσε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου το 1967, ο Ντερτιλής συμμετείχε, διαδραματίζοντας καθοριστικό ρόλο και επιτυγχάνοντας τον αιφνιδιασμό του τότε καθεστώτος. Μέσα σε μια νύχτα, με το τμήμα της μηχανοκίνητης στρατιωτικής μονάδας του 16ου Συντάγματος πεζικού το οποίο λειτούργησε υπό τις εντολές του, κατόρθωσε να θέσει υπό τον έλεγχό του, 28 καίρια σημεία μέσα σε μόλις λίγες ώρες.
Ήταν θέμα χρόνου μέχρι που η αποφασιστικότητα και οι ικανότητές του θα τον έκαναν στόχο της αντιπολίτευσης και απειλή στα μάτια των αριστερών δημαγωγών και πρακτόρων. Αυτών, που ήταν οι κύριοι υπεύθυνοι για την καθοδηγούμενη «εξέγερση» του Πολυτεχνείου, με αφορμή την άμεση παρέμβαση του Ντερτιλή στα μέτρα καταστολής κατά των αριστερών. Οι αντίπαλοί του, μετά την ανατροπή του Παπαδόπουλου, έστησαν εις βάρος του ένα νήμα πλεκτάνης και ψευδομαρτυριών, ώστε να τον καταδικάσουν για έναν φόνο που ποτέ δεν παραδέχτηκε ο ίδιος, κάτι που ένας άνδρας σαν τον Ντερτιλή ποτέ δεν θα είχε κανέναν λόγο να αποκρύψει.
Μετά από χρόνια πιστής υπηρεσίας προς το Ελληνικό Έθνος και μέσα από ένα καθεστώς που προσέφερε για μια επταετία αναπτυξιακή και οικονομική πρόοδο στη χώρα, ήρθε το νέο σύστημα να τον τιμωρήσει για τη συμμετοχή του σε αυτό. Χάρη στη συνειδητή αποστασιοποίησή του από το νέο καθεστώς, οι εχθροί του πέτυχαν τον σκοπό τους και τον καταδίκασαν σε 20ετή κάθειρξη, δίνοντάς του μετά από χρόνια μια μοναδική επιλογή, την ίδια επιλογή που είχαν δώσει και στο Γεώργιο Παπαδόπουλο, δηλαδή, να κάνει αίτηση αποφυλάκισης. Για τον Ντερτιλή, αυτό θα σήμαινε τη νομιμοποίηση των δικαστικών αποφάσεων του νέου καθεστώτος, κάτι που δεν αποδέχθηκε μέχρι το θάνατό του, περνώντας το υπόλοιπο της ζωής του στις φυλακές Κορυδαλλού, αρνούμενος κάθε πρόταση «χάριτος» οποιασδήποτε μορφής.
Ο άνδρας αυτός αποτελεί, αν μη τι άλλο, έμβλημα ανιδιοτελούς αντίστασης σε μια εποχή υποταγμένων και αδύναμων, δίνοντάς μας ένα φλογερό παράδειγμα του πώς είναι και πώς σκέφτεται ένας πραγματικός Πολιτικός Στρατιώτης. Μέχρι την ηλικία των 90 ετών, οι απαντήσεις του σε κάθε δημοσιογράφο που τον επισκεπτόταν παρέμεναν αμετάβλητες και, από μόνες τους, αποθανατίζουν με ακρίβεια το ποιόν του συγκεκριμένου ανθρώπου: «Τους φτύνω… και τους περιφρονώ. Τους έχω γραμμένους κάτω από τις μπότες μου τις παλαιές. Από το 1974, μέχρι σήμερα, το δήλωσα εγγράφως ότι όλες οι κυβερνήσεις που σχηματίστηκαν είναι παράνομες και δεν δέχομαι τις αποφάσεις τους. Χίλιες φορές περισσότερο θα έκανα ό.τι έκανα. Εγώ δεν είμαι οπαδός της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Καθόλου. Τα πολιτικά κόμματα τα θεωρώ καταστροφή της πατρίδας. Οι Έλληνες δεν διοικούνται με αυτές τις φαυλότητες. Τα κόμματα δεν έχουν άλλο σκοπό παρά πώς θα πάρει την καρέκλα ο ένας από τον άλλο. Τα άλλα δεν τους ενδιαφέρουνε. Κατάλαβες; Το Δημόσιο χρήμα. Εγώ να υποβάλλω χάρη; Καλύτερα να πεθάνω 151 φορές. Εγώ μένω στη φυλακή για μια τιμή. Εγώ τα σέβομαι τα γαλόνια μου…..»
Για αυτό τιμάμε σήμερα τη μνήμη του, ώστε οι νέοι να μαθαίνουν την ιστορία σπουδαίων ανδρών σαν τον Ντερτιλή, έναν πολεμιστή της ζωής και του Εθνικισμού… έναν ιδεαλιστή που ονειρευόταν μια Ελλάς πολύ διαφορετική από το σύγχρονο τερατούργημα του μοντερνισμού, της πολυπολιτισμικὀτητας και της διαφθοράς.
Νικόλαος Ντερτιλής
1921 – 2013
ΑΘΑΝΑΤΟΣ!!!
