Για τους πεσόντες στο καθήκον

Το Πυροσβεστικό Σώμα σήμερα αντιπροσωπεύει μία σημαντική μορφή αυτοθυσίας και προσφοράς, αρετές τις οποίες οφείλει να ενσαρκώνει ο κάθε εθνικιστής. Δεκάδες πυροσβέστες διακινδυνεύουν τη ζωή τους και τη σωματική τους ακεραιότητα για να βοηθήσουν και να προστατεύσουν το κοινωνικό σύνολο, καθώς και για να σώσουν τα εδάφη της πατρίδας μας από τις θερινές πυρκαγιές που την καταστρέφουν. Πώς τους αντιμετωπίζει το κράτος; Με την πλήρη παραμέληση, ακόμη και με δακρυγόνα, όπως είδαμε να συμβαίνει πριν από λίγα χρόνια όταν οι εποχικοί διεκδικούσαν τα αιτήματά τους.

Το τραγικό συμβάν στο Ζεφύρι προσθέτει άλλους δύο νεκρούς πυροσβέστες στον μακρύ κατάλογο των μαρτύρων της κοινωνικής υπηρεσίας. Δεκατρείς νεκροί πυροσβέστες στο σύνολο, μόνο για φέτος! Εμείς, οι εθνικιστές, δεν μπορούμε παρά να υποκλιθούμε με σεβασμό μπροστά στη θυσία τους, αλλά και να προσφέρουμε τη μέγιστη αλληλεγγύη μας σε αυτό τον καθημερινό αγώνα που δίνουν.

Τα προηγούμενα καλοκαίρια, η κοινότητά μας βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των πυρκαγιών επιχειρώντας μαζί με τους πυροσβέστες. Προσφέραμε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης σε πυρόπληκτους αλλά και στους μαχητές των πυρκαγιών. Πράξεις τις οποίες θα επαναλάβουμε όπου και όποτε χρειαστεί. Αιώνια τιμή στους πεσόντες του καθήκοντος!

Σχετικά άρθρα

G: 353.000 ψυχές…

Η γενοκτονία των Ποντίων, μία από τις οδυνηρότερες στιγμές στην ιστορία του ελληνισμού, αποτελεί ταυτόχρονα ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα συστηματικής εξόντωσης ενός λαού, εξαιτίας των εθνικών και θρησκευτικών χαρακτηριστικών του. Σύμφωνα με το Άρθρο ΙΙ της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για την Πρόληψη και Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας (1948), o όρος γενοκτονία αναφέρεται […]

Η Άδακρυς Μάχη: Όταν η αγάπη για την πατρίδα δε γνώριζε δάκρυα

Ζούμε σε εποχές όπου όλα αλλάζουν γρήγορα. Η καθημερινότητα μας φθείρει, μας γεμίζει άγχη, αμφιβολίες και πολλές φορές μας κάνει να νιώθουμε ότι οι αξίες μας έχουν ξεθωριάσει. Σε αυτό το ρευστό περιβάλλον, είναι φυσικό να στρέφουμε το βλέμμα μας πίσω — όχι από νοσταλγία, αλλά από ανάγκη. Αναζητούμε ρίζες, παραδείγματα, σημεία σταθερότητας. Και τότε […]