Με αφορμή τη συμπλήρωση 77 ετών από την επιχείρηση «Πυρσός Γ’» και την τελική σύνθλιψη των Κομμουνιστών στον Γράμμο, στις 30 Αυγούστου του 1949, αξίζει να αναφερθούμε συνοπτικά στην προσωπικότητα του Αρχιστράτηγου αυτής της τεράστιας εθνικής νίκης. Ο βίος του Αλέξανδρου Παπάγου είναι ταυτισμένος με όλους τους μεγάλους αγώνες του Ελληνισμού κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνα.
Γεννήθηκε το 1883 στην Αθήνα. Το 1910, μετά την αποφοίτηση του από την στρατιωτική ακαδημία των Βρυξελλών, τοποθετήθηκε υπασπιστής του τότε πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου. Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων παρασημοφορήθηκε πάμπολλες φορές ως έφιππος μεταφορέας μηνυμάτων. Το 1920, μετά την επιστροφή του από την εξορία λόγω των βασιλικών του πεποιθήσεων, συμμετέχει στην Μικρασιατική εκστρατεία ως επιτελάρχης σχηματισμών του Ιππικού και λαμβάνει το χρυσό αριστείο ανδρείας. Το 1922 παραιτείται οικειοθελώς από το στράτευμα και επιστρέφει σε αυτό το 1926. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, υπηρετεί σε καίριες θέσεις του στρατεύματος, με σημαντικότερες εκείνες του υπουργού Στρατιωτικών (1935) και του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού, στο πλαίσιο της Εθνικής Κυβέρνησης του Ιωάννη Μεταξά.
Στον Ελληνοιταλικό πόλεμο, ηγείται του ελληνικού στρατού, ενώ, κατά την διάρκεια της παραμονής των Γερμανών στην Ελλάδα, συλλαμβάνεται λόγω της αντιστασιακής του δράσης με την οργάνωση «Στρατιωτική Ιεραρχία». Το 1949, ο Πρωθυπουργός Θεμιστοκλής Σοφούλης και ο βασιλέας Παύλος διορίζουν τον Παπάγο Αρχιστράτηγο προκειμένου να αντιμετωπίσει τον κομμουνιστικό κίνδυνο. Στις 24 Αυγούστου, ξεκινάει η επιχείρηση «Πυρσός Γ» προκειμένου να καταδιωχθούν όσοι κομμουνιστές διέφυγαν στον Γράμμο από το Βίτσι. Στις 30 Αυγούστου, οι κόκκινοι έχουν ηττηθεί ολοκληρωτικά και στον Παπάγο απονέμεται τιμητικά ο τίτλος του «Στρατάρχη».
Τον Νοέμβριο του 1952 σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση, η οποία διαρκεί μέχρι τον θάνατό του, το 1955. Ήταν από τους πρώτους πολιτικούς που υποστήριξαν την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα υποστηρίζοντας τον αγώνα της ΕΟΚΑ. Ο απαράμιλλος ηρωισμός του και η ανδρεία του αποτελούν χαρακτηριστικά ξένα ως προς την εποχή που ζούμε. Ο πιστός αυτός στρατιώτης της Ελλάδας πέρασε στο πάνθεον των πολεμιστών του Έθνους, ακολουθώντας το παράδειγμα χιλιάδων προγόνων του.
Τιμή στον Αρχιστράτηγο Αλέξανδρο Παπάγο
Ζήτω ο Εθνικός Στρατός
