Tα γεγονότα στην Χίο και η στοχοποίηση του λιμενικού μας

Η πραγματικότητα είναι πάντοτε διαφορετική και πιο σκληρή από τους ηθικολογικούς συναισθηματισμούς της αριστεράς. Το να σκοτώνονται άνθρωποι στα νερά του Αιγαίου είναι τραγικό. Το να εξακριβώσουμε όμως, ποιοι είναι οι πραγματικοί υπεύθυνοι και ποιοι εργαλειοποιούν την όλη κατάσταση για πολύ πιο δόλιες μεθοδεύσεις αποτελεί εθνικό καθήκον. Οι ροές παράνομων μεταναστών, εδώ και δεκαετίες, λειτουργούν ως ένας μοχλός γεωπολιτικής πίεσης της Τουρκίας και άσκησης υβριδικού πολέμου εις βάρος της πατρίδας μας.

Από τα τουρκικά παράλια αποπλέουν πλοιάρια και σκάφη γεμάτα παράνομους μετανάστες, με σκοπό την αψιμαχία με τις δυνάμεις του λιμενικού και την επικείμενη ενοχοποίησή τους. Η Ελλάδα θα δυσφημιστεί στο εξωτερικό και αμέσως θα ξεκινήσουν συζητήσεις για το καθεστώς του Αιγαίου, την ίδια στιγμή που η Τουρκία εγείρει στη διεθνή κοινότητα τις αξιώσεις της. Αλήθεια, αφού η Τουρκία λαμβάνει τεράστια ποσά χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη συγκράτηση μεταναστευτικών ροών, για ποιο λόγο επιτρέπει στους δουλέμπορους να φορτώνουν στα σκάφη τους εγκύους γυναίκες και ανήλικα παιδιά για ένα ταξίδι επικίνδυνο και αβέβαιο; Και φυσικά, όπως πάντα, σύμμαχος σε όλο αυτό, η ανθελληνική και προδοτική αριστερά. Να στέκονται πάντα στο πλευρό των Τούρκων δουλεμπόρων και του εγκληματικού κράτους του Ερντογάν, λασπολογώντας και κατηγορώντας δημοσίως και διεθνώς το ελληνικό Λιμενικό Σώμα.

Πέραν όμως όλων αυτών, τίθεται και το πολύ απλό, αλλά κρίσιμο ζήτημα της εθνικής ασφαλείας καθώς και της δημογραφικής αλλοίωσης του πληθυσμού. Η Ελλάδα δε γίνεται να αποτελεί χωράφι ανεξέλεγκτης μετανάστευσης. Η παράνομη μετανάστευση έχει δημιουργήσει τεράστια ζημιά στην πατρίδα μας, από τη διάλυση της κοινωνικής συνοχής, την άνοδο της εγκληματικότητας έως και τη συμπίεση προς τα κάτω των εργασιακών συνθηκών. Οι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί, και ανάμεσα τους και ο ελληνικός, κινδυνεύουν με ισλαμοποίηση, αλλαγή φυσιογνωμίας και εθνοφυλετική αλλοίωση. Η αντικατάσταση πληθυσμού δεν είναι συνωμοσία, αλλά απτή πραγματικότητα.

Όλα αυτά επιβάλλουν μια κατάσταση διαρκούς εγρήγορσης παρά το ηθικολογικό παιχνίδι που παίζουν οι διεθνιστές. Δεν είδαμε να θλίβονται το ίδιο σε περιπτώσεις όπως αυτές του Καντάρη, της Μυρτώς καθώς και άλλων δεκάδων Ελλήνων που δολοφονήθηκαν από αχαρτογράφητους παράνομους μετανάστες. Η «επιλεκτική τους ευαισθησία» φαίνεται να ενεργοποιείται όταν εξυπηρετεί… άλλες ατζέντες, όπως αυτές που ευνοούν τις γεωπολιτικές επιδιώξεις της Τουρκίας στο Αιγαίο. Όσον αφορά τους υποτιθέμενους ήρωες διασώστες των καλά χρηματοδοτούμενων ΜΚΟ… για αυτούς πάντα θα φταίει το λιμενικό και ποτέ οι διακινητές.

Σχετικά άρθρα

Η σφαγή των Χριστιανών της Συρίας και η σιωπή της Δύσης

Μετά την ανατροπή του Μπασάρ Αλ Άσαντ, ήταν αναμενόμενο οτι θα ακολουθούσε μια σειρά διωγμών και σφαγών εναντίον των θρησκευτικών και εθνικών μειονοτήτων της Συρίας. Μιας χώρας, η οποία από την εποχή των ελληνιστικών χρόνων, χαρακτηρίζεται από πανσπερμία λαών, οι οποίοι ζούσαν σε ένα πλαίσιο σταθερότητας, συνεργασίας και πολιτικής ηρεμίας, διατηρώντας την πολιτισμική τους ταυτότητα. […]

Η Παράδοση ως πολιτική έκφραση

Όταν εκφέρεται η λέξη παράδοση, τότε συνειρμικά στο μυαλό μας, αποτυπώνεται μια φολκλορικού τύπου έκφραση με επίκεντρο το παρελθόν (κατασκευασμένο ή μη). Στην πραγματικότητα, όμως, η έννοια της παράδοσης (traditionalism) δεν είναι τίποτε άλλο παρά η μακραίωνη πάλη για τη διατήρηση της πίστης σε έννοιες που η νεωτερική προδιάθεση απορρίπτει. Η παράδοση αντλεί τη δυναμική […]